Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

Το βιβλιοβάζο


Είναι αλήθεια, πως είθισται να δίνω προτεραιότητα στην ανάγνωση των βιβλίων που κρατώ για πρώτη φορά στα χέρια μου, είτε αυτά είναι αγορασμένα είτε δανεισμένα, με αποτέλεσμα να παραγκωνίζω τα άλλα που έχω από καιρό.

Η ανάγνωση είναι θέμα διάθεσης. Παρ’ όλα αυτά, η σκέψη πως πρέπει να κάνω κάτι με εκείνα τα βιβλία μου που "κοιμούνται", επανέρχεται σαν μια πόρτα που ανοιγοκλείνει κάνοντάς με  στιγμιαία να αισθάνομαι ένα κενό και μια μικρή ανεπάρκεια. Ο λόγος για τα αδιάβαστα μικρά μου που αποκτώντας τα τα έχω ξεχωρίσει ανάμεσα σε άλλα, πότε αυθόρμητα και πότε στοχευμένα, επιλογές που σίγουρα έχουν πολλά να μου πουν.

Η ιδέα προέκυψε όταν μια μέρα, καθώς περιηγούμουν στο tumblr και κοιτούσα βιβλιοεικόνες, πέρασε από μπροστά μου μια βιβλιοφιλική φωτογραφία με ένα βάζο οικιακής χρήσης που μέσα του είχε χρωματιστά χαρτάκια. Κλικάροντας την, διαπίστωσα πως ο κάτοχός του είχε συγκεντρώσει τους τίτλους των βιβλίων του που προορίζονται για ανάγνωση και μάλιστα τους είχε κατηγοριοποιήσει χρησιμοποιώντας διαφορετικά χρώματα χαρτονιού ως δείκτες διάκρισης [άγνωστη ακριβώς, υποθέτω λογοτεχνική που να σχετίζεται με είδη, χρονολογία έκδοσης, βιβλία του ίδιου συγγραφέα (;) ]. Καθώς την βρήκα χαριτωμένη και ενδιαφέρουσα, την έκανα reblog και μπορείτε να την δείτε εδώ

Χθες, σε ένα ευχάριστο διάλειμμα μεταξύ πολλών υποχρεώσεων, έφτιαξα το δικό μου βιβλιοβάζο με τους τίτλους των βιβλίων που στέκουν αδιάβαστοι περισσότερο από τρεις μήνες. Σκέφτηκα, πως στην περίπτωση που θα τους διαχώριζα σε υποκατηγορίες, θα παρέμεναν πάντα ως έχουν, γιατί τα δάχτυλά μου  σκόπιμα θα επέλεγαν συγκεκριμένα χρώματα και στην παλάμη μου θα κατέληγαν τίτλοι που αλιεύω ηθελημένα. Έτσι, χρησιμοποίησα δύο λευκές κόλλες τύπου Α4 τις οποίες έκοψα σε ισομεγέθη κομμάτια και έγραψα σ’ αυτά τους τίτλων των λογοτεχνικών έργων με τους συγγραφείς τους, αφού προηγουμένως τα είχα συγκεντρώσει εμπρός μου. Στη συνέχεια, δίπλωσα τα χαρτάκια σαν φυσαρμόνικα, ώστε να αποφύγω μελλοντικά κρυφοκοιτάγματα, και τα έριξα ανακατεύοντας μέσα σ’ ένα βάζο που πρωτύτερα περιείχε πραλίνα φουντουκιού.

Οι αδιάβαστοι τίτλοι μου ανέρχονται στους 17 και η καταγραφή τους δεν αποτέλεσε χρονοβόρα διαδικασία. Υποθέτω, πως αυτός ο αριθμός εξαιτίας της οικονομικής μου στενότητας αλλά και του ορίου που έχω θέσει στον εαυτό μου, δεν θα μεγαλώσει κατά πολύ-τουλάχιστον για το επόμενο τρίμηνο, μιας και το σχέδιο του κουμπαρά δούλεψε χωρίς να μου αφήσει αδιάβαστα.

Δεν ξέρω κατά πόσο αυτό το βιβλιοπαιχνίδι που αφήνεται στον κλήρο μπορεί να ευδοκιμήσει και αν είναι υποσχετικό της μείωσης των βιβλίων που παρακάμπτω, γοητευμένη κάθε φορά από πιο "φρέσκα" αναγνώσματα. Όμως, η διάθεση να το μοιραστώ μαζί σας από μόνη της είναι ικανή να με βάλει στη διαδικασία να το δοκιμάσω.

Το ιδανικό είναι, να διαβάζω ένα βιβλίο του βάζου το μήνα πάντα με κλειστά τα μάτια και χωρίς ζαβολιές σ’ αυτό που μου τυχαίνει.


Τί λέτε, θα λειτουργήσει;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...