Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

Ο βιβλιοκουμπαράς


Πριν από ένα μήνα, έγραφα για τα Φρέσκα βιβλία που αγόρασα. Μέσα από τα σχόλια προέκυψε ένα όμορφο θέμα που δεν είχε περάσει από το μυαλό μου ότι μπορεί να ενδιαφέρει έναν βιβλιόφιλο. Όμως, δεν άργησε ν’ ακολουθήσει και η δεύτερη και η τρίτη σκέψη, ώσπου κατέληξα στο συμπέρασμα ότι πράγματι μπορεί κάποιος να θέλει να μάθει περισσότερα γι’ αυτό και πώς λειτουργεί στην πράξη. 

[Οπωσδήποτε για κάποιον που θέλει να διαβάσει ένα βιβλίο υπάρχει η δυνατότητα να το δανειστεί από τη δημοτική βιβλιοθήκη της περιοχής του, να το αναζητήσει (αν υπάρχει ελεύθερο) στο διαδίκτυο, να το βρει από κάποιο φίλο του, να το ανταλλάξει με κάποιο δικό του κ.ο.κ.]

Τι γίνεται λοιπόν στην περίπτωση μου, που θέλω να έχω δικά μου τα βιβλία που διαβάζω; Πώς μεθοδεύω την απόκτησή τους;

Μιας και υπάρχει ζωή έξω από τα βιβλία που όμως «ακουμπά» σ’ αυτά, γιατί είναι αδύνατο να περάσει μέρα χωρίς να διαβάσω έστω μία σελίδα, προκειμένου να χαλιναγωγήσω την καταναλωτική μου μανία που τα αφορά αποκλειστικά, εδώ και τρεις μήνες άρχισα να αποταμιεύω χρήματα σ’ έναν κουμπαρά και να αγοράζω μόνο με όσα συγκεντρώνονται εκεί.

Παλαιότερα τύχαινε να βγω μια σαββατιάτικη βόλτα και δεν κρατιόμουνα, υπέκυπτα στον πειρασμό, όλο και κάποιο βιβλίο αγόραζα. Τώρα με το εύρημα του «βιβλιοκουμπαρά» είναι διαφορετικά, οι αγορές μου είναι πιο ελεγχόμενες και προγραμματισμένες.


Ο κουμπαράς είναι μεταλλικός, τύπου χρηματοκιβώτιο, πράγμα που σημαίνει ότι δε σπάει και μπορώ ανά πάσα στιγμή να τον ανοίξω και να μετρήσω τα χρήματα που έχει μέσα. Κάθε φορά (όχι υποχρεωτικά κάθε μέρα) ρίχνω ό,τι μπορώ. Από 1 μέχρι 5 ευρώ τις καθημερινές κι αν το Σάββατο δω ότι έχω το περιθώριο θα του βάλω και 10 ευρώ (αυτό βέβαια έχει συμβεί μόνο μια φορά). Σταδιακά και μέχρι να διαβάσω τα βιβλία που θέλω, μαζεύεται το ποσό που θέτω ως αρχικό στόχο. Βέβαια, η βιβλιοθελωλίστα συνέχεια τροποποιείται, προσθαφαιρούνται παλιές εκδόσεις, νέες, οικονομικοί τίτλοι και μη. 

-Αρχή νηπιακής, κοριτσίστικης σκέψης,
Κατά ένα περίεργο λόγο, ο στόχος είναι τα 36,50 ευρώ. Είναι λίγο πάνω από το 30, κάτω από το 40 και ένα τσικ από το πεντάευρο (γέλια). Τραγικό τώρα που το διαβάζω, αλλά συνειρμικά έχω καταλήξει σ’ αυτό. Τα 30 μου φαίνονται λίγα, γιατί όλο και κάτι θα προκύψει από τους οικονομικούς τίτλους που θα συμπληρώσω, ενώ τα 40 πολλά.
 Τέλος νηπιακής, κοριτσίστικης σκέψης.-

Σήμερα, έχει περάσει ένας μήνας από την τελευταία μου αγορά και ο βιβλιοκουμπαράς έχει γεμίσει με 32 ευρώ. Και εννοείται πως άρχισα να ετοιμάζω τη λίστα με τα επόμενα βιβλιαράκια μου.

Στο μεταξύ, έχω ήδη διαβάσει τα 5 καινούργια του Booktalks και είμαι στο τελευταίο, το «Τρίτο ράιχ» που παρεμπιπτόντως μου θυμίζει πολύ τα βιβλία του Γκιγέρμο Μαρτίνες. Είναι ατμοσφαιρικό, πυρετικό θα έλεγα. 

Για την ώρα θέλω μόνο να διαβάζω…

Μου φαίνεται θα επιδοθώ σε ανάρτηση τύπου video για τα διαβάσματα των προηγούμενων ημερών :-P

Υ.Γ. Ο βιβλιοκουμπαράς μου διαθέτει δύο επίπεδα. Στο κάτω αποταμιεύω για τον μικρούλη μου. Δεν του ρίχνω πολλά, γιατί αυτός ο καλλικατζαράκος έχει περισσότερα βιβλία από μένα και αρχίζω να θυμώνω,… ;-)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...