Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

Ο βιβλιοέρωτας και η συμβίωση με έναν βιβλιόφιλο


 

Είμαι μια γυναίκα ερωτευμένη με τα βιβλία. Και έναν άντρα.

Το ξέρω,
πως πάντα μέσα μου θα σιγοκαίει ο πόθος της αναζήτησης των δικών μου βιβλίων, εκείνων που θα βρίσκουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά και το μυαλό μου και διαρκώς θα με τραβάνε σα μαγνήτης οι φράσεις τους, οι αποτυπωμένες με καθαρότητα στην ποιητική μου μνήμη.

Για όσο ζω, θα θέλω να βρίσκομαι ανάμεσα στα βιβλία, το οξυγόνο μου, στήριγμα και διέξοδος, κομμάτι της ψυχής μου ντυμένο με φορέματα άλλων.

Πάντα θα ονειρεύομαι τη δική μου βιβλιοθήκη. Θα την βλέπω στο καθιστικό, με την περίτεχνη δερμάτινη καπιτονέ ράχη και τα κρεμαστά φυτά να την αγκαλιάζουν. Θα ψάχνω με το βλέμμα τα βιβλιαράκια μου ένα-ένα, τοποθετημένα με ευλάβεια -ποτέ αλφαβητικά και χωρίς κανένα διακοσμητικό εμπόδιο να τους κλέβει την ομορφιά. Πλάι της, μια κουνιστή πολυθρόνα με το γούνινο ριχτάρι και τις γωνίες του ατημέλητα πεσμένες να χαϊδεύουν το πάτωμα, έτοιμη να με δεχτεί στα σπλάχνα της, να τρυπώσω συντροφιά με ακόμη ένα βιβλίο- για όσο η όρασή μου το επιτρέπει, ενώ το φως της επιδαπέδιας λάμπας στο πίσω μέρος της, θα λούζει τις λέξεις που θα περνούν στην ταινία των αναγνώσεων.
 
Ο βιβλιοέρωτας είναι αλκοολίκι, ψύχωση, μονομανία. Είναι το ποτήρι του ουίσκι που βλέπει ο πότης και θέλει να κάψει μ’ αυτό τον ουρανίσκο του όσο πιο γρήγορα μπορεί, φοβούμενος μήπως το τραβήξει κάποιος από μπροστά του και δεν προλάβει να το κατεβάσει. Είναι η μυρωδιά που οσφραίνεσαι οπουδήποτε κι αν βρίσκεσαι και γαργαλά πεισματικά τα ρουθούνια σου. Είναι το αγχωμένο βλέμμα, όταν ασχολείσαι με  οτιδήποτε άλλο (πλύσιμο, άπλωμα, σιδέρωμα, μαγείρεμα) εκτός από αυτό που σε κάνει ευτυχισμένο: το να διαβάζεις. Και προπαντός, στη δική μου περίπτωση, είναι κτητικότητα με το το υλικό που θέλω να μου ανήκει, να είναι μόνο για μένα, να έχει τα δικά μου σημάδια. Είναι η λύπη και η νοσταλγία για όσα δανείστηκα και τώρα πια δεν τα αντικρύζω παρά ζω με τη θύμησή τους, κι ας φοβάμαι πως το άλλοτε ρίγος που αισθάνθηκα γι' αυτά δεν θα ξανάρθει.

Ο σύζυγός μου είναι ένας άνθρωπος που δεν διαβάζει, ούτε αυτές τις λίγες γραμμές που γράφω. Ωστόσο, σέβεται την εμμονή μου και αντιλαμβάνεται ότι τα βιβλία μπορεί να συνιστούν είδος πρώτης ανάγκης. Το σπουδαιότερο είναι, πως έχει αγκαλιάσει το πάθος μου, βλέπει μέσα από τα μάτια μου τα όνειρα που κάνω για τα βιβλία ή με τα βιβλία. Μαθαίνει για τη λογοτεχνία,  ακούγοντας την περασμένη στο χάρτι σκέψη των άλλων, φιλτραρισμένη από το ηχόχρωμα της φωνής μου.


Κάτι με κάνει να πιστεύω πως, αν είχα στο πλευρό μου έναν σύντροφο που διαβάζει, τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο. Η ποιότητα της αγάπης μας θα ήταν διαφορετική, γιατί δε θα μεσολαβούσε η προσπάθεια.

Πολλές φορές μπαίνω στη θέση του, για να αισθανθώ έστω για λίγο, πώς είναι να ζεις με κάποιον που παρά τις καθημερινές δυσκολίες, δαπανά για βιβλία, «κόβει από παντού» για να τα αποκτήσει και είθισται να είναι κι αυτή η «τελευταία φορά», γιατί σ’ αυτόν τον έρωτα με την εξαϋλωμένη διάσταση του τόπου και του χρόνου, το πάθος θεριεύει και η ένταση μονάχα δυναμώνει.

Tο ξέρω,
πως πάντα θα μένω νηστική για τα βιβλία, τα δικά μου -και του γιου μου. Και θα ντύνομαι με τα πολυφορεμένα, και θα έχει το κραγιόν μου υπολείμματα που νευρικά θα βγάζω με τη μπατονέτα ώσπου να χρωματιστούν τα χείλη μου, και η καταραμένη μάσκαρα θα βρίσκεται αιώνια κολλημένη στο βουρτσάκι.

Η εμμονή με τα βιβλία προϋποθέτει τη συμβίωση με ανθρώπους που μπορούν να σκύψουν πάνω της, να δουν μέσα από αυτή ή έστω, να τη δεχτούν, σεβόμενοι την ανάγκη του άλλου. 
Κι αυτή η συνύπαρξη δεν είναι τίποτε άλλο παρά έρωτας...


Σημ. Η πρώτη φωτογραφία προέρχεται από το poulchrititudinous pacifist, ενώ η δεύτερη από το coffee in cottage.

14 σχόλια:

  1. Πολύ γλυκό! Οι έρωτες είναι το αλατοπίπερο της ζωής μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ!
      Σκέφτηκα με αφορμή τη σημερινή μέρα να γράψω ένα κείμενο σχετικό με τους δικούς μου έρωτες...❤

      Διαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. Είναι μάλλον συγκινητικό, γιατί εκφράζει τις αλήθειες μου, την πραγματικότητά μου "αφτιασίδωτη", όπως είναι :-) ❤

      Διαγραφή
  3. Εξαιρετική και τρυφερή δημοσίευση. Μου άρεσε που τέτοια μέρα επέλεξες να μιλήσεις για τον βιβλιοέρωτα.
    Ξέρεις, η περιγραφή σου μου θύμισε εμένα στα νιάτα μου. Τότε που τα χρήματα που είχα ξοδεύονταν κυρίως για βιβλία.Εξάλλου τα περισσότερα βιβλία τα διάβασα στη δεκαετία των 20 ( μέχρι τα 35).. Στα χρόνια εκείνα που είχα κι εγώ έναν άντρα που δεν διάβαζε αλλά κατανοούσε απόλυτα την αγάπη μου. Δεν είναι τυχαίο ότι τα δώρα του προς εμένα ήταν βιβλία.Χωρίσαμε και το περίεργο ποιο είναι; Ότι διαβάζει ή καλύτερα μελετάει πολύ πια. Τώρα που δεν έχω εγώ χρόνο ( με έφαγε το μπλόκινγκ) !!!
    Ελπίζω στην πορεία να βρω τις ισορροπίες μου και τι είναι αυτό που προτιμώ περισσότερο τελικά.
    Μου άρεσε η αλήθεια σου όπως την κατέθεσες!
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα λόγια σου επιβεβαιώνουν τη γνωστή ρήση "τα πάντα ρει".
      Όλα είναι ευμετάβλητα τελικά σ' αυτή τη ζωή, πότε έτσι πότε αλλιώς, κι ας θέλουμε να πιστεύουμε στο "για πάντα".

      Σημασία έχει να βρίσκουμε διεξόδους που μας κάνουν ευτυχισμένους.

      Τέλος, πιστεύω πως η αναγνώστρια μέσα σου δεν έχει πεθάνει. Απλώς κοιμάται,...

      Φιλιά! ❤


      Διαγραφή
  4. Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε,... ευχαριστώ για το σχόλιο και τα καλά λόγια ❤

      Διαγραφή
  5. Όντως πολύ ωραίο. Και μου θυμίζει εμένα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Είχα προσπαθήσει και πριν λίγες μέρες να σου κάνω σχόλιο εδώ, αλλά μου το έσβησε ο υπολογιστής, ήταν μεγάλο δεν το ξανάγραψα. Όμως κατά βάση ήθελα απλώς να σου πω ότι τα λες πολύ ωραία, ότι η πραγματικότητά σου μοιάζει πολύ με τη δική μου, κι ότι είναι τόσο όμορφο ν' ακους αναπάντεχα κάποιον να μιλάει στη γλώσσα σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ίσως η ομοιότητα αυτή να πηγάζει από τους κοινούς άξονες της ζωής μας (βιβλία, σύζυγος, παιδιά), ίσως πάλι όχι. Δεν ξέρω, αλήθεια!
      Όπως και να 'χει, χαίρομαι που είδες στο κείμενό μου κάποιο δικό σου κομμάτι.

      Ευχαριστώ για το σχόλιο και την δεύτερη προσπάθεια να το αφήσεις :-)

      Διαγραφή
  7. Μπράβο, πολύ ωραία τα όσα έγραψες! Όπως και οι παρουσιάσεις σου! Ευχαριστώ για την παρέα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ για τον καλό σου λόγο που αναμφίβολα μου δίνει μεγαλύτερη ώθηση να έρχομαι ως εδώ, να γράφω για τα βιβλιαράκια μου και τις σκέψεις μου γύρω από αυτά.

      Διαγραφή
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...