Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

Το μέγαρο των χαστουκιών, Μπρυκνέρ Πασκάλ



 «Το πρωινό πέρασε κανονικά με τη συνηθισμένη φουρνιά από γεροντοκόρες, στερημένους εργένηδες, αμετανόητους ιδεαλιστές, ουτοπιστές και φανατικούς του είδους που συχνά εξάρθρωναν τον καρπό τους χτυπώντας υπερβολικά δυνατά τα οπίσθια» (39).

Το Μέγαρο των χαστουκιών εκδόθηκε το 1986, χρονιά κατά την οποία εκδόθηκε και το μυθιστόρημα που καθιέρωσε τον Πασκάλ Μπρυκνέρ, τα Μαύρα Φεγγάρια του έρωτα.

Πρόκειται για μια καλοδουλεμένη νουβέλα μόλις 123 σελίδων που διαβάζεται απνευστί σ’ ένα απόγευμα. Το Μέγαρο είναι ένα έργο φαντασίας, μια σάτιρα της κρατικής μηχανής και των λειτουργών της δοσμένη με γενναία δόση χιούμορ και πολλά παραμυθιακά στοιχεία.

Η αφήγηση ξεκινά με το διάγγελμα του Προέδρου το οποίο μεταδίδεται σε απευθείας μετάδοση από την τηλεόραση και επιβάλλεται να το παρακολουθήσουν όλοι, μικροί και μεγάλοι. 

Μετά την αποτυχία της τελευταίας μεταρρύθμισης, η οποία κόστισε τη ζωή σε πολλούς πολίτες, ο Πρόεδρος μέσα από μια πολύωρη και πλούσια σε συνώνυμα ομιλία του, ανακοινώνει τη δημιουργία ενός νέου θεσμού, του Μεγάρου, στο οποίο κάθε Σαββατοκύριακο θα ξυλοκοπούνται με πληρωμή παιδιά, σκύλοι και γάτες. Σε κάθε πάτωμα του πολυώροφου Μεγάρου τα παιδιά υποβάλλονται σε διαφορετική δοκιμασία. Ένας όροφος προορίζεται ειδικά για τα ζωντανά. Προηγουμένως, θεσπίζει νόμο με τον οποίο απαγορεύει στους γονείς να χτυπούν τα παιδιά τους. Απώτερος σκοπός είναι μέσα από τη λειτουργία του μεγάρου να γεμίσουν τα κρατικά ταμεία με χρήματα που θα καταβάλλουν όσοι επιθυμούν να εισέλθουν σ’ αυτό για να ξυλοκοπήσουν.

Το μέτρο αποτυγχάνει, με αποτέλεσμα να επικρατήσει στη χώρα αναρχία. Οι πολίτες εθίζονται στην τακτική του ξυλοκοπήματος και με κάθε ευκαιρία δημιουργούν συμπλοκές. Η επιθετικότητα εκδηλώνεται και στα άλογα όντα. Το Μέγαρο κλείνει και ψηφίζονται νόμοι που προστατεύουν τους πολίτες από επιθέσεις. Εντούτοις, η απαγόρευση της βίας εξάπτει την εγκληματικότητα.

Το κράτος αποδομείται, μέχρι τη στιγμή που δυο νεαρά αγόρια ο Ματιέ και ο Μπατίστ-θύματα του Μεγάρου- προτείνουν στον Πρόεδρο να ξυλοκοπούνται όλοι ανεξαιρέτως. Η μεταρρύθμιση ευδοκιμεί, γιατί όλοι βάζουν τον εαυτό τους στη θέση του πλησίον τους. Το μέγαρο γίνεται πλέον ένα κέντρο στο οποίο αγαπούν να πηγαίνουν όχι μόνο οι πολίτες της συγκεκριμένης χώρας αλλά και άλλων χωρών για τους οποίους και δημιουργείται ένας ξεχωριστός όροφος. «Ο αληθινός κομμουνισμός της κατακωλιάς» (114).

Όλοι είναι χαρούμενοι, μα πολύ περισσότερο ο ίδιος ο Πρόεδρος ο οποίος καταφέρνει να γεμίσει τα ταμεία του με χρυσάφι, αφού πουλά το νέο τύπο μεγάρου σε άλλες χώρες όπου πηγαίνει και τα εγκαινιάζει.


Ο Πασκάλ Μπρυκνέρ μας δίνει ένα βιβλίο όπου μέσα από την φαντασία θίγεται ανάγλυφα η βία της εξουσίας που με τη σειρά της γεννά τη βία στο λαό. Γιατί ο λαός είναι ένας ζωντανός οργανισμός κι όχι απλά ένα εργαλείο. Και λειτουργεί σαν καθρέφτης.


Μπρυκνέρ Πασκάλ, Το μέγαρο των χαστουκιών, μτφ. Λόισκα Αβαγιανού, εκδ. Αστάρτη, σελ. 123.

4 σχόλια:

  1. Βρε παιδί μου, δεν ξέρω, αλλά να, αυτές οι εκδόσεις έχουν κάτι που με απωθούν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλήθεια είναι πως κι εγώ έχω άλλες που προτιμώ, όμως από τις εκδόσεις Αστάρτη έχω βιβλία που πραγματικά αγάπησα.
      Στο συγκεκριμένο νομίζω πως το εξώφυλλο είναι πολύ πετυχημένο, η μετάφραση (χωρίς να έχω διαβάσει το πρωτότυπο) ήταν μια χαρά, η ποιότητα του χαρτιού η γνωστή.

      Διαγραφή
  2. Οι εκδόσεις Αστάρτη αν ήταν ταινία, θα ήταν μια από εκείνες που θα χαρακτηρίζαμε "καλτ". Αδύνατον να την μισήσεις αλλά όχι, αρκετά καλή, ώστε να την αγαπήσεις! Από τις εκδόσεις Αστάρτη λατρεύω τις πολύχρωμες ράχες και τα φαντεζί καρτουνίστικα εξώφυλλα, όμως, δεν αντέχω την μικροσκοπική γραμματοσειρά και το πυκνογραμμένο κείμενο. Και φυσικά, θα συμφωνήσω με την Α., ότι σε αυτές τις εκδόσεις έχουν εκδοθεί μερικά εξαιρετικά αριστουργήματα και ιδιαιτέρως αγαπητά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμένα δε μ' ενοχλεί ούτε το πυκνογραμμένο κείμενο ούτε το μέγεθος της γραμματοσειράς. Αυτό που μου λείπει από τις συγκεκριμένες εκδόσεις είναι μια καλύτερη επιμέλεια: ένας φροντισμένος πρόλογος, υποσημειώσεις, παράρτημα, βιογραφικά σημειώματα.
      Σε κάποια από τα βιβλία τους έχουν μόνο πρόλογο, σε άλλα μόνο βιογραφικό, σε άλλα πάλι τίποτα από τα παραπάνω.

      Διαγραφή
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...